De Groese paptaart vormt een kenmerkend element binnen de culinaire tradities van West-Zeeuws-Vlaanderen, met name uit Groede. Dit gebak wordt geassocieerd met specifieke gelegenheden zoals kermissen, meikoopdagen, tentoonstellingen, verjaardagen en andere belangrijke gebeurtenissen. Het bestaat uit een gistdeeg met een opstaande rand, gevuld met een papvulling op basis van melk, rijstebloem en aroma's, en afgewerkt met een laag basterdsuiker. Verschillende bronnen beschrijven vergelijkbare bereidingsmethoden, hoewel lichte variaties voorkomen in de volgorde van stappen en exacte hoeveelheden van ingrediënten zoals kaneelstokjes. De bereidingstijd bedraagt ongeveer 2,5 tot meerdere uren, voornamelijk door het meerfache rijzen van het deeg. Deze taartjes, goed voor 8 stuks, combineren een elastisch deeg met een romige vulling, en worden traditioneel gebakken in een oven op 200 graden Celsius gedurende 20 minuten.
Historische Achtergrond van de Groese Paptaart
De paptaart vindt zijn oorsprong in Groede, gelegen in West-Zeeuws-Vlaanderen. Traditioneel werd dit gebak gegeten tijdens de kermis, de meikoopdag, tentoonstellingen, verjaardagen of andere significante gebeurtenissen. In het westen van Zeeuws-Vlaanderen wordt de paptaart gegeten op de eerste woensdag van oktober, ter gelegenheid van de Baomesse-kermesse. Een echte Groese paptaart wordt nog altijd gebakken in een authentieke oven door de huisbakker van het Vlaemsche Erfgoed, maar de bereiding is ook geschikt voor een conventionele oven.
De herkomst van de paptaart in Zeeuws-Vlaanderen is onduidelijk. Eén theorie suggereert dat Lutherse emigranten het gebak in de achttiende eeuw naar Groede brachten, waardoor het verwant zou zijn aan vlaaien uit het Land van Hulst en Zuid-Limburg. Een alternatieve hypothese wijst op hugenoten uit Frans-Vlaanderen, die in de zeventiende eeuw naar het westen van Zeeuws-Vlaanderen vluchtten. In Duinkerken en Rijsel wordt een vergelijkbaar gebak verkocht onder de naam couque au riz. Net als de bolus, geïntroduceerd door Portugese Joden in Zeeland, zou de paptaart dus zijn meegekomen met vluchtelingen. Deze vermoedens worden ondersteund door meerdere bronnen, maar blijven speculatief door het ontbreken van definitief bewijs.
De paptaart is een rond gebak met een opstaande rand en een vulling van gele room, vergelijkbaar met dikke vanillevla. Het deeg bevat bloem, gist, melk, ei, basterdsuiker en zout. De papvulling bestaat uit melk, rijstebloem, basterdsuiker, ei, zout en een kaneelstokje. Na het bakken wordt het afgewerkt met een dikke laag bruine of witte basterdsuiker.
Ingrediënten voor het Deeg en de Papvulling
De ingrediënten voor 8 Groese paptaarten zijn consistent over de bronnen, met minimale variaties. Het deeg vereist Zeeuwse bloem of standaard bloem, zout, droge gist, lauwe melk, ei, basterdsuiker en boter. Voor de papvulling zijn melk, zout, kaneelstokje*