Zuurvlees, ook wel zoervleisj genoemd, is een traditioneel Limburgs stoofgerecht dat voornamelijk wordt bereid met rundvlees. Het vlees marineert in een mengsel van azijn, water, laurierblaadjes en kruidnagels, waarna het wordt gestoofd met uien, appelstroop en vaak ontbijtkoek of peperkoek voor binding en smaakbalans. De naam verwijst naar de azijnmarine, maar de uiteindelijke smaak is zoet door toevoeging van stroop en koek. Dit gerecht wordt traditioneel geserveerd met frietjes of aardappelpuree, en soms met appelmoes. Verschillende bronnen benadrukken de ouderwetse methode met een nacht marineer, hoewel moderne varianten het marineren overslaan bij gebruik van mals stoofvlees zoals riblappen. Vroeger werd het gemaakt met paardenvlees, maar tegenwoordig overheerst rundvlees; verhalen over paardenvlees zijn hardnekkig maar onjuist. Het gerecht is geschikt voor frituren, kerst met konijn, of slowcooking.
Historische en Regionale Achtergrond
Zuurvlees vindt zijn oorsprong in Limburg en lijkt op stoofvlees of hachee. De marineer in azijn geeft het de naam, maar peperkoek en stroop compenseren het zuur, resulterend in een zoete smaak. Bronnen melden dat het vroeger met paardenvlees werd gemaakt, maar rundvlees is nu standaard. Een bron ontkracht expliciet het paardenvleesverhaal als mythe, hoewel het hardnekkig blijft; rund, varken, konijn of wild zijn alternatieven. Traditioneel geserveerd met frieten en appelmoes, is het een frituurklassieker geworden. Met kerst wordt het met konijn gegeten. Recepten variëren licht, maar kernstappen zijn marineren, braden en stoven. Ouderwetse versies, zoals 'omas recept', benadrukken een nacht marineer in azijn-water## Bronnen 1. Zuurvlees volgens omas recept 2. Zuurvlees uit Limburg lekker snel en simpel 3. Limburgs zuurvlees zoervleisj met friet 4. Limburgs zuurvlees maken: het recept 5. Traditie op je bord Limburgs zuurvlees volgens omas recept