De wettelijke eisen aan recepten voor opiumwetmiddelen vormen een strikt geregeld kader dat gericht is op het voorkomen van misbruik en het waarborgen van veilige aflevering. Deze eisen zijn vastgelegd in de Opiumwet en gelden voor voorschriften van middelen zoals morfine, die onder Lijst I en Lijst II vallen. Voor apotheken, artsen en apotheekhoudende huisartsen is naleving essentieel, met name bij de uitgifte van deze middelen. De regels specificeren de verplichte vermeldingen op recepten, de wijze van opstellen en de administratieve verplichtingen. Dit artikel behandelt de vereisten voor zowel handgeschreven als elektronische recepten, inclusief uitzonderingen en beheeraspecten, gebaseerd op de beschikbare richtlijnen.
Basisvereisten voor een Opiumwetrecept
Een opiumwetrecept verschilt fundamenteel van een gewoon recept door strengere formaliteiten. Per recept mag slechts één middel worden voorgeschreven, wat misbruik moet voorkomen. Het recept moet in onuitwisbare inkt worden gesteld of, bij elektronische vorm, voorzien zijn van een digitale handtekening die wijziging onmogelijk maakt. Belangrijke elementen zijn de naam en voorletters van de voorschrijver, diens volledig adres, woonplaats en telefoonnummer, alsmede de datum van voorschrijven.
De naam van het geneesmiddel, de sterkte en de hoeveelheid moeten voluit in letters worden geschreven. Voor de patiënt geldt dat naam, voorletters en volledig adres vermeld worden. Bij dierenrecepten is een aanduiding van het dier, zoals 'hond' of 'kat', verplicht. De wijze van gebruik moet duidelijk zijn omschreven, inclusief de maximaal te gebruiken hoeveelheid per etmaal; vage notities zoals 'gebruik bekend' of 'zo nodig' worden niet geaccepteerd. Het aantal herhalingen, indien van toepassing, dient eveneens voluit in letters te worden genoteerd.
Deze eisen worden consistent bevestigd in meerdere bronnen, waaronder de directe wettekst en richtlijnen voor apotheken. Ze gelden voor recepten uitgegeven door artsen, tandartsen of dierenartsen. Een tabel met de verplichte vermeldingen illustreert de verschillen tussen een gewoon recept en een opiumwetrecept:
| Element | Gewoon Recept | Opiumwetrecept## Gedetailleerde Vergelijking van Receptvormen
Om de eisen verder te verduidelijken, volgt een uitgebreide beschouwing. Een standaard opiumwetrecept voor menselijk gebruik bevat:
- Voorschrijver: Naam, voorletters, adres, woonplaats, telefoonnummer, datum, handtekening.
- Middel: Naam, sterkte in letters, hoeveelheid in letters.
- Patiënt: Naam, voorletters, adres.
- Gebruik: Exacte omschrijving met dagmaxima.
- Herhalingen: In letters.
Voor dieren: Plus dieraanduiding.
IMM-variant: Plus 'in manu medici'.
Deze structuur voorkomt ambiguïteit. Bron [1] toont een visuele vergelijking met gewoonne recepten, waar OW-recepten meer velden eisen, zoals totaal etmaaldosering.
In de praktijk, bij apotheekhoudende huisartsen, volstaat voor interne recepten een etiket met overschreven handtekening. Dit vereenvoudigt zonder veiligheid te compromitteren, zoals bevestigd door IGJ.
Administratieve Verplichtingen Uitgewerkt
De administratie omvat:
- Inkoop: Bewaar ontvangstbrieven.
- Voorraad: Systeemregistratie, inspecteerbaar.
- Aflevering: Recepten archiveren*