De open appeltaart vertegenwoordigt een geliefde variant binnen de Nederlandse en Franse baktraditie, waarbij appels prominent in waaiervorm of schijfjes op een deegbodem worden gerangschikt. Deze taart onderscheidt zich door een open structuur, vaak met een laag amandelspijs of geschaafde amandelen onder de appels, en een glazuur van verwarmde jam. De voorzieningen benadrukken variaties zoals Bretonse en Franse stijlen, met specifieke deegrecepten, baktijden en garneringopties. Relevante aspecten omvatten deegbereiding, appelvoorbereiding, baktemperaturen variërend van 160 tot 200 graden Celsius, en bewaringstips. Deze elementen maken de open appeltaart geschikt voor thuisbakkers die streven naar een goudbruine, krokante textuur met sappige appels.
Variaties in Deegbereiding
Het deeg vormt de basis van elke open appeltaart en varieert in samenstelling afhankelijk van de stijl. Een veelvoorkomende methode, zoals beschreven in een traditioneel recept, omvat 250 gram bloem, 1 theelepel bakpoeder, 2 eieren, 250 gram suiker, een mespunt zout en 200 gram koude boter of margarine. De bloem en bakpoeder worden gezeefd op een werkvlak, met een kuil waarin de eieren worden gemengd tot een dikke brij. Suiker en zout worden erover gestrooid, waarna de koude boter in kleine stukjes door de bloem wordt gesneden en snel met koele handen tot een glad deeg wordt gekneed. Dit deeg wordt ingepakt en 30 minuten in de koelkast laten rusten om de structuur te stabiliseren.
In een Franse variant wordt 275 gram bloem gemengd met 75 gram poedersuiker en een snufje zout. Hierbij worden 125 gram boter in blokjes gesneden en met de vingertoppen door de bloem gewreven tot een kruimig mengsel. Eén ei wordt erdoor gemengd en snel gekneed tot een samenhangend deeg, eventueel met 1-2 eetlepels ijskoud water. Dit deeg rust eveneens 30 minuten in plasticfolie in de koelkast. Een andere benadering gebruikt zelfrijzend bakmeel, volkorenmeel, havermout, zout, kaneel, 200 gram boter op kamertemperatuur, 125 gram basterdsuiker en 1 losgeklopt ei. De droge ingrediënten worden gemengd, de natte apart geklopt tot romig, en alles met uitgelekte rozijnen tot een stevig deeg geroerd.
Bretonse invloeden introduceren een shortbread-achtig deeg, bekend als Sablé Breton, dat kruimelig en zanderig is, gebaseerd op Bretagne's zoute boter. Dit deeg wordt uitgerold tot een dunne lap van 30-32 cm doorsnede op een met bloem bestrooid werkvlak. Consistent over de recepten is de noodzaak van koude of op kamertemperatuur zijnde boter om een brosse textuur te verkrijgen, en een rusttijd om glutenontwikkeling te minimaliseren.
Vergelijking van Deegrecepten
| Ingrediënt | Traditioneel*