Duiveltjeskip: een smaakvolle trekpleister van Nederland-Indische keuken

Duiveltjeskip, ook wel aangeduid als duiveltjesvlees, is een gerecht met een sfeer van pittige afkomst en rijke smaken die wortel schijnen te hebben in zowel Nederlandse als Indonesische keukentradities. Het is een lekkernij die zich zowel thuis voelt met een portie rijst bij een rustig avondmaal, als op een kinderfeest of een gezellige bakkerij met knapperige uitjes en droge komkommers. Op basis van voorbeelden uit kookboeken uit het eind-19de en begin-20e-eeuw, moderne receptvarianten en verhalen over de herkomst, is het gerecht geëvolueerd tot een populaire en veelzijdige maaltijd, die tegelijk eenvoud en karakter uitstraalt. In dit artikel worden onder andere de historische ontwerpsuggesties, de inzet van pittigheid en zoetheid, het gebruik van champignons en boemboe, de toepassing van kokosmelk en pindakaas en diverse serveringsvoorstellecten besproken. Daarnaast worden enkele gekende recepten weergegeven, zodat koken thuis makkelijker wordt.

Zuurvlees, een middeleeuws gerecht waarin vers vlees wordt gebraden met azijn, mag wellicht als een van de voorvaderen van duiveltjeskip gerekend worden. Aangezien zuurvlees niet alleen een historisch gerecht was, maar ook traditieel gegeten werd op festiviteiten, is er een logische evolutie waargenomen door mensen uit de Nederlandse Indische tijd, die hun smaken vermaakten aan lokale invloeden. Zo levert kokosolie, ketjap manis, sambal en exotische garnituren, zoals geurige jasmijnrijst, verse komkommerplakjes, en kroepoek, bijdragen aan een unieke versmelting van Hollandse en Indische kookmethoden. In de loop van de tijd is hiermee een gerecht ontstaan waarin azijn, ketchup en ketjap zich combineren tot een smakenrijke saus, en waarin vlees verwerkt wordt tot een hartig en toch pittig gerecht, vaak met een rauwe textuur door champignons, en een glans van zoetheid doordat pindakaas of kokosmelk de smaak afroond.

Het gerecht heeft ook aandacht gekregen in moderne adaptaties, waaronder koolhydraatarme versies die gezonde inrichting beloven. Bovendien is duiveltjeskip een populaire keuze voor zowel vrolijke bijeenkomsten, zoals kinderpartijtjes, als bij groepjes van een feestelijke maaltijd. De aanpassing van de mate van pit door middel van de hoeveelheid sambal, en de toevoeging van verse pinda’s in de eindfase van het koken, creëert ook ruimte voor personnalisatie door de koken.

In het volgende gedeelte worden de historische en culturele oorsprong, de basiscomponenten, de stappen van het kookproces en enkele aanvullende inspiraties bekeken, waarbij ook rekening gehouden wordt met aanbevolen servingopties en eventuele variaties van het gerecht.

Historische en culturele oorsprong van duiveltjeskip

De oorsprong van duiveltjeskip dateert volgens enkele bronnen op de voormalige koloniale Indische tafel van de late 19e eeuw, waar Hollandse reizigers vandaan kwamen en in contact kwamen met lokale smaken en ingrediënten. Het eerste Nederlandstalige kookboek dat specifiek Indische recepten behandelde, het Oost-Indisch kookboek, verscheen in 1866 en was erg populairst, evenals voor Nederlanders in Ballingschap of later in het Vaderland. Het boek behelst een recept dat als aanloophet wordt beschouwd voor duiveltjeskip of ajam setan, wat vrij vertaald zou kunnen zijn als ‘duivelse kip’. De omschrijving in het oorspronkelijke kookboek van een gerecht met koude kapoen en fijn snijde rood en witte uien, gestoofd in een mix van madera, ketjap, azijn en eventueel soja, wijst op het gebruik van Indische producten in een Western-geïnterioriseerde context. Welke precieze impact er op dat moment is begonnen met de verwerking van pindakaas of andere lokale smaken, blijft niet altijd duidelijk, maar de aanwezigheid van het gerecht in de Nederlandse Indische literatuur is onmiskenbaar.

In 1896 verscheen een herdruk die een uitbreiding bevatte: Oost-Indisch kookboek met meer dan 800 recepten, waarin een versie van Ajam Setan opnieuw vermeld wordt. Het feit dat Ajam Setan ook bekend staat als Duiveltjeskip is interessant, aangezien het een aanwijzing geeft voor de vroege versmeltingsproces tussen Westerse en Zuidoost-Amerikaanse keukens. Het toepassen van Westerse technieken, zoals het stoven van vlees in rijke sauzen, naast Indische smaken zoals ketjap, sambal en tomatenproducten, reflecteert een culturele convergentie. Dit proces kreeg vorm in gerechten zoals duiveltjeskip, waarbij een pittige, exotische uitstraling in combinatie met zowel vlees als vegetarisch componenten tot een gerecht leidde dat zowel familie- als feestelijke contexten kon doorzien.

In de moderne kooktradities is de invloed van dit gerecht trouw gebleven, met verwijzingen naar Nederlandse feestdagen zoals carnaval, waar de gerechtes vaak stonden op tafel. Het verhaal van de duur vlees aanpassing naar duiveltjeskip benadrukt ook de aanpassingsvermogen van eetgeregels, waarin de klassieke gerechten uit eigen herenkruis, aangepast worden in het kader van nieuwe keukenbeïnvloedingen. Hoewel de verhalen over precieze herkomst soms verschillen, is er共识 dat de duiveltjeskip op een fundamentele manier geënt is op Indische ingrediënten in de Nederlandse kookcultuur van de laatste eeuw.

Deze historische voorligging vormt de basis voor de moderne eetgebruiken, waarin verslavende combinaties van azijn, ketjap, sambal en pindakaas het gerecht onherroepelijk een pittige en smaakvolle afstraling geven. In het volgende gedeelte wordt ingegaan op de ingrediënten en de basiscomponenten van de recepten.

Ingrediënten en basiscomponenten van duiveltjeskip

De samenstelling van duiveltjeskip is gebaseerd op een zestige balans van pittigheid, zoetheid, zuurheid en textuur, waarin zowel hoofd- als bijproducten een specifieke functie vervullen. De belangrijkste ingrediënten omvatten kipvlees (meestal kippendijen of kipfilet), uien, champignons, azijn, ketchup, ketjap, sambal, pindakaas en soms ook kokosmelk of toevoeging van gebakken groenten zoals sperziebonen. Deze producten zijn in verschillende versies aanwezig, en soms variëren ze qua aanduiding of afwijkende technieken, afhankelijk van bron en geografische interpretatie.

In de moderne kokenvarianten van duiveltjeskip is azijn een essentieel ingrediënt, net als bij het klassieke gerecht zuurvlees, wat duidelijk de verbinding met oude Hollandse cookerywijzen benadrukt. Azijn heft meestal een beetje zuurheid toe aan de saus en helpt om de smaken verder te intensiveren. Over het algemeen wordt azijn gecombineerd met tomatketchup en ketjap manis, een Indische, zoete ketjap, waardoor de saus een apartere balans krijgt: een mix van pittigheid (sambal), zoetheid ( ketjap en ketchup), en zuurheid (azijn).

Champignons zijn een populaire keuze als bijproduct in het gerecht. Ze worden meestal geroosterd of gestoofd, en vormen de basis van de saus of een extra smaaklayer door hun rauwe en licht houtige textuur. Champignons bevatten ook een aansluitend aantal zinvolle voedingsstoffen, waaronder eiwitten, vezels en micronutriënten, zodat ze als een gezonde toegangsvariant worden aangemerkt in de zin van koolhydraatarme of voedzame varianten van het gerecht.

Sambal speelt ook een centrale rol en is verantwoordelijk voor de pit van duiveltjeskip. De intensiteit van het gerecht is hiermee rechtstreeks gekoppeld; hoe meer sambal wordt toegevoegd, hoe pittiger het uiteindelijke gerecht zal worden. Voor personen met een zwakke smaakzin kan de aantal sambal uit de saus verminderen of zelfs weghalen, zonder dat de balans van de saus verstoord wordt.

Pindakaas verleent het gerecht een aparte rauwe zoetheid en een niet-gehoorde textuur, die sommigen beschrijven als 'vervelend', terwijl andere ervoor gaan als een raffineerde eindnotering. Verder kan pindakaas functioneel worden afwikkeling met kookroom of boter, waardoor de saus dikker en vetter wordt. Een alternatief is pinda’s of geroosterde pinda’s, die aan het einde van de kookproces worden toegevoegd, zodat de rauwe smaak beter tekenbaar is en er een contrast ontstaat met de zachte vleesmassa.

Zoals al aangestipt, is kokosmelk een toonaangevende keuze in moderne versies van duiveltjeskip, die een extra lucht van exotieke smaken creëert. Het voegt ook texturelement toe, en helpt bij het verdunnen van de saus of om het in toon te krijgen. In koolhydraatarme versies wordt toevoeging van kokosmelk om de vetkant van het gerecht te behouden zonder het koolhydraatgehalte te verhogen.

Overzicht van ingrediënten per receptvariant

De exacte samenstelling verschilt, zoals aangegeven in verschillende bronnen, waardoor het mogelijk is om een persoonlijke keuze te maken of een recept aan te passen op basis van beschikbare producten. De volgende tabel geeft een overzicht van de ingrediënten en hoevaak deze voorkomen in de meest bekende varianten van duiveltjeskip, gebaseerd op de gegevens van de vijf bronnen met de beschikbare hoeveelheden (als deze expliciet vermeld zijn).

Deze ingrediënten vormen het fundament van het gerecht. Uiteraard kunnen aanvullende smaken zoals sprijtlak, komkommer of zelfs wat korenbloemsuiker – zoals vermeld in het kookboek – toegevoegd worden. In de moderne versies worden eetlepels en maten wel verandert, afhankelijk van het aantal gemaakt gerechten of de persoonlijke voorkeuren in de smaakstap.

Nu het gerecht in zijn ingredienten is duidelijk, kan het volgende hoofdstuk ingaan op de kokenprocesstappen en de relevante technieken voor het het bereiden van duiveltjeskip.

Kokenprocesstappen en technieken van duiveltjeskip

Het kokenproces van duiveltjeskip is gericht op het creëren van een smaakvolle en gelijkmatige saus, waarin vlees en bijproducten samenkomen in een evenwichtig mengsel van pit, zuurheid, zoetheid en textuur. Uit talrijke stappen kan de kokenproces afgelopen zijn in ca. 3 uur tot 3,5 uur, waarvan de voorbereidingssnij en afkweekfase meestal aanwezig is in het totale tijdsverloop. De kern van het gerecht is het stoven van vlees en groenten aan een saus die opbasis van azijn, ketjap en tomatenketchup is gesticht. Hieronder volgen een aantal algemene stappen gebaseerd op beschrijvingen uit verschillende bronversies van dit gerecht.

Voorbereiding en snijden van ingrediënten

Voor de start van de echt kooktijd, is de snijfase essentieel. Kippendijen of kipfilet worden meestal in blokjes of grove stukken gesneden. Uien kunnen fijngesneden worden, of als halvering ingezet, afhankelijk van de gewenste koppeling met de groenten. Champignons en gewassen vers geur of spek worden vaak in stukjes gesneden of in plakjes. Roodlaptvlees of eventuele andere combinatieelementen kunnen gevoegd worden als alternatief voor de standaard kipsaus.

Bakken en stoven van de basis

Daarna volgt de bakken en stovenfase. Meestal wordt in een braadpan of gloeiproef margarine, boter of kokosolie gebruikt om de basiskomponenten te bakken. Champignons, uien en eventueel knoflook worden op hoog of middelhoog vuur geplaatst om een geurende basis te creëren. Deze basis wordt meestal eerst apart gestoven en later toegevoegd aan het vlees en groentenmengsel. Vlees wordt vervolgens kort gebraad en gevolgd door een mix van groenten, ketjap, ketchup, azijn, en eventuele sambal. De schotels gaan daarna afkoelen en een lagere hitte of een toegestelde pan wordt gebruikt om de saus en groenten samen aan te schenken en te stoven.

Saustierving en toegang tot pindakaas

Tijdens het kokenproces wordt de saus afgepast door toewijzingen over verschillende stappen. Azijn en ketjap worden opgevinkt tot een smaakvolle balans. Sambal helpt om de pit te introduceren, en de hoeveelheid kan aangepast worden om de intensiteit van het gerecht te verlagen. Aan het einde wordt pindakaas en eventuele toegang tot room aan het gerecht gedaan, wat helpt om de saus rijker en zacht te maken.

Afgewerkt: groenten en eventuele extra's

Enkele stappen vragen de voeging van gekookte groenten zoals sperziebonen en taugé, die verwerkt worden in een aparte boiler en in de laatste minuut verwerkt worden in de saus. De kokingtijd voor deze groenten is doorgaans rond 7 minuten tot een beetgaar resultaat.

Overzicht van kookprocedure per versie

De exacte stappen kunnen variëren, afhankelijk van de bron. Hieronder volgt een tabellaire weergave van enkele voorkomende procedurale elementen, gebaseerd op de meest genoemde informatie.

Deze stappen vertonen overeenkomst met traditionele stovenmethode, wat betekent dat het gerecht zowel een snelle variant, zoals in een pan, als een langzaam variant, zoals in een oven of slow-cooker, kan creëren. Bovendien wordt de afkweektijd van ongeveer 3 uur genoemd, wat aangaat op het eindresultaat van een glazig of dikkere saus, waarin vlees en groenten zich verenigen in een gelijke smaakstap.

De volgende paragraaf behandelt enkele specifieke recepten waaruit kokenaandoeningen kunnen worden ontleend, zodat de lezer direct kan beginnen met het bereiden van duiveltjeskip thuis. Daarna kan het onderwerp doorgegeven worden naar de aanbevolen servingopties en serveeradviezen om het gerecht te maximaliseren in verschillende gelegenheden.

Recepten voor duiveltjeskip

Op basis van meerdere bronnen is het gerecht duiveltjeskip eenvoudig terug te vinden in diverse receptvarianten. Hieronder zijn twee geselecteerde recepten samengevat, die beide essentiële stappen en ingrediënten bevatten, die overeenkomen met die van eerder verwijzingen. Het eerste recept is de klassiek versie van een eenvoudige, sauzige kip, terwijl het tweede gerecht een koolhydraatarme versie benadrukt voor voedzame en gezonde toepassing.

Recept #1: Traditioneel duiveltjeskip (4 personen)

Ingrediënten:
- 2 el kokosolie
- 500 g kippendijen (in grove stukjes gesneden)
- 3 grof gesneden uien
- 250 g witte champignons (in stukjes gesneden)
- 1 tl sambal
- 100 ml azijn
- 100 ml ketjap manis
- 100 ml tomatenketchup
- 1 bakje boemboe (voor nasi, eventueel)
- 1 kippenbouillonblokje
- 100 g pindakaas
- Eventueel 1 scheutje kokosmelk (voor verdunning)

Bereidingswijze:
1. Verwarm kokosolie in een pan op hoog vuur.
2. Bak de grove stukjes kippendijen totdat ze goudbruin zijn, voeg de grof gesneden uien en in stukjes gesneden champignons toe en bak al samen 5 min.
3. Voeg azijn, ketjap manis, tomatenketchup en sambal toe in de pan. Mix goed.
4. Voeg eventueel een koude keukenblokje toe voor extra smaak.
5. Roer goed zodat alles een homogeen mengsel wordt. Voeg wat water of kokosmelk toe als de saus dik is.
6. Laat het gerecht op laag vuur verder koken (eventueel afdekken) en stoven tot het vlees zacht is. De bereidingstijd is ongeveer 25 tot 30 minuten.
7. Eindig het gerecht door pindakaas toe te voegen en goed te mixen. Serveer met rijst of gekookte groenten.

Recept #2: Koolhydraatarme duiveltjeskip (4 personen)

Ingrediënten:
- 2 el kokosolie
- 4 gekookte filet of kippendijen (in blokjes gesneden)
- 2 fijngesneden uien
- 250 g witte champignons
- 100 ml tomatenketchup
- 100 ml ketjap manis (vervangbaar door soja zo nodig)
- 1 tl sambal (afronding)
- 100 ml azijn
- 100 gr pindakaas (optioneel verlaagd tot 50 gr voor een lichtere smaak)
- Eventueel 100 ml geroosterde brouwzaadextract
- 100 gr gebraadde sperziebonen (of verse groenten)
- 1 theelepel boter (kan vervangen worden door kokosolie)

Bereidingswijze:
1. Verwarm kokosolie in een pan.
2. Bak de fijngesneden uien ongeveer 3 minuten. Voeg de kippendijen of kipfilet toe en bak 3 tot 4 minuten.
3. Voeg eventueel boter toe om het vetgehalte te verhogen. Roer door.
4. Voeg ketjap, azijn, tomatenketchup en sambal toe aan de pan en mix goed.
5. Laat alles bij een laag vuur verder stoven tot het vlees zacht is, ongeveer 15 tot 20 minuten.
6. Voeg pindakaas en eventueel brouwzaad of kokosmelk toe op het einde van de kooktijd. Roer vloeiend.
7. In de laatste minuten voeg 100 gr of minder gebraadde groenten toe. Roer goed.
8. Serveer het gerecht met rijst, taugé of andere groentewerk.

Deze twee recepten illustreren de flexibiliteit in de keuken, waarbij het gerecht zowel traditioneel als moderne aanpasbaar is op basis van beschikbare producten of gezond voedingsdoelstellingen. De ingrediënten en bereidingen zijn afgeleid van talloze stappen uit de bronnen, en de aanpasbaarheid hangt af van persoonlijke voorkeuren in de pit, geur en textuur van het gerecht.

De volgende stappen bevatten suggesties voor de best mogelijke servingopties, inclusief zowel klassieke als creatieve ervaringen met dit gerecht. Deze adviseringen hebben betrekking op het voortouw of de ondertekening van de gerechtelijke stijl.

Garnituren en servingopties van duiveltjeskip

Duiveltjeskip heeft veel potentieel als hoofdgerecht, omdat het zowel sterk als flexibel is in termen van servingstijl. Naast het typische gebruik van rijst bij serveeractiviteiten, kan het gerecht ook gecombineerd worden met een groot aantal andere begeleidende componenten, die zijn aangeduid in diverse receptservingopties. Deze opties kunnen helpen om het gerecht te verspreiden in verscheidene contexten, van dagelijkse maaltijden tot specifieke feesten of gelegenheden zoals carnaval of gezellige borrels.

Populaire garnituren

Opnieuw steken enkele garnituren in de meeste aanbevolen voorbeelden naar voren. Deze bestrijken zowel rauwe als verse, en zorgt voor extra textuur of afwisseling in de maaltijd.

• Jasmijnrijst of gewone rijst met ketjap, vaak met zout of een lepeltje boter, vormt de meest traditionele basis. De ketjap vangt in dat geval voor extra smaak.
• Gestruit rijst, wanneer het van buiten niet zo uitgebalanceerd is, kan met een smaakrijke saus in het gerecht worden opgestroopt.
• Geurige komkommers, meestal plakvorm, vormen een contrast van zuurheid en frisheid.
• Taugé en sperziebonen, gekookt in rijstwater of een aparte groenteboiler, vullen de gerechtelijke maaltijd aan met verse geur en tekstuur.
• Kroepoek of gebakken uitjes, meestal in plakvorm, geven een vliegende knisperkracht die het gerecht verhoogt in textuur.
• Pinda’s of geroosterde pinda’s, vaak gerold in zout of eventueel peper, geven de laatste extra pit of zuiverheid bij het gerecht.

Creatieve servingopties

Naast het klassieke en directe service aanbod, hebben sommige receptbronnen ook suggesties gemaakt voor creatieve servingcontexten. Dit helpt om het gerecht uitdossen of in afwijking te brengen.

• Duurvlees op brood of stokbrood: de saus kan gedolven worden in een snede brood. Dit is een traditionele manier in Nederland voor het eten van vlees in eenvoudige vorm.
• Bakdeeg op de stok of kip op uitjes: de saus wordt opgebracht over een plak uitjes of een gebakken broodje met kip, in plaats van het bijzijn van rijst.
• Soep met een duiveltje: als de saus opgedikken wordt met brouwzaad of pindakaas en een beetje water wordt erin verwerkt, kan het als een kruiser soep gebruikt worden.
• Veganisering: door het vlees met vegetarische eiwitten zoals sojafilet of in vorm gebradde aardappelplakjes te substitueren, kan het gerecht omgedoofd worden in zo'n stijl.
• Indische contexten: in sommige Indische restaurants wordt de saus of het gerecht aangeboden in de vorm van een omelet of binnen met rijst van het gerecht, bij een Indische borrel of gelegenheid.

Serveersuggesties volgens bronnen

De vermeldingen in de kookboeken en moderne receptbronnen duiden op de volgende suggesties, die specifiekc genoem zijn in de stappen om het gerecht te benadrukken in stijl en samenstelling.

Bron 2:

• Geurige jasmijnrijst
• Plakjes verse komkommer
• Krokante gebakken uitjes
• Zoete perzikpartjes
• Verse kroepoek
• Eventueel atjar tjampoer

Bron 5:

• Lekker met friet of rijst

Uit de stappen die zijn genoemd, blijkt dat het gerecht qua flexibiliteit vrij krachtig is in servingopties. Het kan bijvoorbeeld gebruikt worden in:

• Eenvoudige maaltijden (rijst en vlees)
• Brood- of uitje-varianten (kippesaus met uitjes)
• Creatieve combinaties met snijdrogjes of groenten
• Feestelijke contexten zoals carnaval (veelvoudige versies van het gerecht)

De servingopties spelen dus niet alleen bij het organiseren van de smaak, maar ook bij het contextueel inschakelen van het gerecht in diversiteit van situaties. In de volgende paragraaf wordt ingegaan op de aanpassingen die nodig zijn voor eventuele diëten, zoals koolhydraatarm, vegan of minder pittige varianten.

Aanpassingen voor specifieke diëten of smaakhoudingen

Bij het bereiden van duiveltjeskip, is het belangrijk om de bereidingswijze zorgvuldig te overwegen, zodat het gerecht past bij de voedingsvoorkeuren of behoeften van consumptie, inclusief veganen en koolhydraatarm, of personen die zo min mogelijk zout of pittigheid gebruiken. Hieronder worden enkele aandachtspunten, alternatieve ingrediënten en technieken besproken voor bepaalde diëten.

Vegan variant

Voor een vegane versie van duiveltjeskip, is het noodzaak om het vlees te vervangen door een vegetarische of veganische eiwitbron. Een veelgebruikte methode is het gebruik van sojafilet of gebakken sojaworst. Deze producten nemen makkelijk de pittige saus op en kunnen vergelijkbaar meezweten in texturelement.

Verder is het belangrijk om de ingrediënten te controleren op vleesachtige content. Sommige vormen van sambal, pindakaas of ketjap kunnen vleesgehalte bevatten, of op vlees zijn getest. Als gevolg hiervan is het belangrijk om biologisch gesteriliseerde of vegan-labeled varianten te kozen.

Alternatieve gerechtscomponenten voor vegetariërs of veganen kunnen zijn: - Sojaworst of een plantenzet vlees, geverfd met zwarte of bruin pigment. - Rijst of geroosterde kool, om de groentenmassa groter te maken. - Dikker saus volledig zonder vlees, met pindakaas en ketjap voor structuur en texturelement.

Koolhydraatarm variant

Voor een koolhydraatarm versie van duiveltjeskip, is het belangrijk om zowel de koolhydraatgehalte van de saus als de keuze van begeleidende componenten zorgvuldig te overwegen. De basisingredienten zoals azijn, ketjap, ketjap manis, ketchup en sambal bevatten over het algemeen weinig koolhydraten. Echter, sommige verkavende varianten van ketjap of ketjap manis kunnen suiker of suikerzwaaijend gebruiken in de ingrediënten. Een aanhoudende controle op de suiker is belangrijk.

In deze variant wordt vaak: - Rijst vervangen door gekoekt rijst (pilaf) of groegete vetgrijze aardappelpelletjes als een basis. - Kool en of broccoli gebruikt als toetsing van groenten, in plaats van rijst. - Richting naar lagere vettenhouding door de kokosmelk of pindakaas te verminderen. - Zoutgehalte gecontroleerd, bijvoorbeeld via de gebruik van soja of via koolhydragel.

Mild of non-pittige variant

In sommige gevallen kunnen personen moeite blijken de pit te verwerken, of eenvoudigweg vooraf willen eten met kinderen of mensen met een gevoeliger maagbinnen.

Voor non-pittige versies kan het gerecht als volgt worden aangepast: - Sambal gehelelijk weghalen en de extra pittigheid overlaten. - Geen ketjap, enkel ketchup of azijn als basis van de saus. - Verfijning van smakenstructuur via toevoeging van zout, suiker of eventueel zure componenten. - Pindakaas in plaats van sambal, indien gewenst.

Conclusie

Duivelt